JEŻE

        Jeże należą do najbardziej charakterystycznych zwierzątek zamieszkujących kulę ziemską. Cechą odróżniającą je od innych mieszkańców ziemi jest pokryty kolcami grzbiet.

        Naukowcy uważają, że pierwsze jeże pojawiły się około 30 milionów lat temu, podczas trwania ery oligoceńskiej. Dopiero pod koniec następnej ery - Miocenu, około pięć milionów lat temu, jeże rozprzestrzeniły się po całym świecie, z wyjątkiem Australii, Ameryki Południowej, Madagaskaru i rejonów arktycznych. Jedna ze skamielin pochodzących z tamtego okresu jest pozostałością po olbrzymim jeżu, znanym jako Deinogalerix. To okazałe zwierzą, wielkości średnio dużego psa, żyło na terenach południowych Włoch i przypuszcza się, że w skład jego diety wchodziły także inne ssaki.

        W ciągu tych minionych pięciu milionów lat jeże całkowicie wyginęły na obszarze Ameryki Północnej. W dzisiejszych czasach można je spotkać niemal w całej Europie, w tym również na Wyspach Brytyjskich i w Rosji, a także w Afryce, na Bliskim Wschodzie, aż do Chin i południowo-wschodniej Azji. Nadal są one nieobecne w Australii, natomiast coraz większa ich liczba zamieszkuje tereny Nowej Zelandii.

        Wszystkie jeże właściwie są mniej więcej tej samej wielkości - długość ich ciała, łącznie z głową, wynosi 20-30cm -   i pokrywa je gęsta masa ostrych kolców. Ich kolce to w gruncie rzeczy zmodyfikowane włosy. Występują na czubku głowy zwierzęcia, na grzbiecie i po bokach. Część twarzową i spodnią część ciała porasta grube futro.